Gebouw: Kleine Trippenhuis, Trippen-Kakhuys
Bouwjaar: 1696; 19de eeuw; 1974
Opdrachtgever: -; -; -
Architect: Justus Vingboons?; -; -
Beeldhouwwerk: Anthonie Turck

Tegenover de 22 meter brede gevel van het Trippenhuis op de Kloveniersburgwal 29 staat dit smalle zandstenen huis met een breedte van 2,44 meter. De top is versierd met lisenen met afhangend acanthusblad en daarop een cirkelvormig verhoogde lijst met twee afgewende sfinxen en jaartal en een rond zolderraam met festoen eronder. Het beeldhouwwerk wordt toegeschreven aan Anthonie Turck.
Het huisje vertoont in bouwstijl overeenkomst met het Trippenhuis en men neemt aan dat het door dezelfde bouwmeester, Justus Vingboons, gebouwd werd.
Laat in de 19de eeuw werd het pand verbouwd waarbij de huidige winkelpui werd aangebracht en T-ramen. Bij de restauratie van 1974 werden de 18de –eeuwse roederamen aangebracht. In het interieur valt de spiltrap het meeste op.

Omtrent het ontstaan van het kleine Trippenhuis bestaan meerdere anekdotes.
Nieuwsgierig als de Amsterdammer was (en is) wekte de bouw van het grote nieuwe huis dat de machtige gebroeders Trip op de Kloveniersburgwal voor zich lieten optrekken, veel belangstelling. Geregeld kon men groepen mensen voor het in aanbouw zijnde pand aantreffen die veel commentaar hadden en zich in allerlei speculaties verdiepten omtrent de uiteindelijke vormen van gevel en interieur. Op zekere dag bevond zich tussen zo'n groepje nieuwsgierigen een bediende van de gebroeders Trip met zijn meisje. Stijf gearmd bekeek het jonge stel het werk.
Dan, hardop dromend, slaakt de jongeman de verzuchting 'hadden wij maar een huisje zo breed als de deur van het Trippenhuis, dan zou ik al gelukkig zijn'. Het meisje knikt blozend van ja, maar achter hen zegt iemand "zouden jullie daar werkelijk gelukkig mee zijn". Verrast draait de bediende zich om en ziet tot zijn schrik dat een van de Heren Trip achter hen staat en blijkbaar alles gehoord heeft.
'Ach mijnheer, het was natuurlijk een grapje, neemt u het mij niet kwalijk.'
'Welnee beste jongen', zegt de machtige man 'ik zal eens zien hoeveel materiaal er overblijft van de bouw van dit huis en daarvan zal ik voor jullie een huisje laten bouwen zo breed als de deur van mijn woning' en met deze woorden verdween Trip, de jongeman en zijn meisje sprakeloos van verbazing en vreugde achterlatend.
Er bleef voldoende bouwmateriaal over, Trip hield zijn belofte, en zo kwam het 'Trippen-Kakhuys' of het Kleine Trippenhuis tot stand.
Een leuk verhaal, maar niet waar, want het grote huis werd opgeleverd in 1662, het kleine huis in 1696. De broers waren toen al overleden en de jongeman en zijn meisje bejaard.

Een andere versie verhaalt van een weddenschap waarin 'Iemand zei dat hij een huisje kon bouwen, zo klein als de deur van het Trippenhuis.' Niemand wilde dat geloven, maar hij heeft het gedaan en zijn weddenschap gewonnen.

In de derde anekdote komt weer een Trip tevoorschijn, maar nu een nazaat: Matthias Trip. Naar verluid liet hij het huisje bouwen voor zijn schoonmaakster met wie hij een affaire had. Zijn vrouw wilde zijn minnares niet meer in huis hebben. De schoonmaakster begon daar een 'winckeltje in soetigheden'.

De gevel geeft echter zelf een aanwijzing voor het werkelijke ontstaansverhaal. De classicistische festoen onder het zolderraam bevat een zandloper, oftewel een nachtglas zoals het voorwerp in de 17de eeuw werd genoemd. Het is het huisteken van de goudsmid (ca.1635-1690), en moeder van Jacobus (1670-?) en Josephus (1659-1729) Nagtglas. In dat geval zou het winkeltje geen zoetigheden, maar sieraden hebben verkocht. Overigens is het ook mogelijk dat er in de 18de eeuw een winkel in corsetten was gevestigd. Josephus Nagtglas staat dan immers bekend als een rijglijfmaker. Hij maakt fortuin en vestigt zich op de sjieke Fluwelen Burgwal (nu Oudezijds Voorburgwal). Josephus was getrouwd met Maria de Nijs (ca.1664-1698) en daarna met Barbara Jans Kuijper. Sinds 1995 zit in het Kleine Trippenhuis de sexy avant-garde modewinkel van ontwerpster Désirée Webers, wat niet veel afwijkt van een corsettenwinkel.

Aan de achterkant loopt het pand uit achter het buurhuis tot zo'n 6 meter breedte. Het is waarschijnlijk gebouwd in een steegje tussen twee bestaande huizen. In de 19e eeuw is de houten winkelpui toegevoegd. Oudere buurtbewoners herinneren zich dat het in de vijftiger jaren een snoepwinkeltje is geweest.